Του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Πανοσιολ. Αρχιμ. Επιφανίου Ζαχαράκη.
«Ἔρχου καὶ ἴδε»
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο ευαγγελιστής Ιωάννης μάς μεταφέρει στην αρχή της δημόσιας δράσης του Κυρίου. Εκεί, στις όχθες του Ιορδάνη, όπου ακόμη η φωνή του Ιωάννη του Προδρόμου αντηχεί και καλεί σε μετάνοια∙ συμβαίνει κάτι θαυμαστό και σπουδαίο: γεννιέται η πρώτη μαθητεία του Χριστού. Ο Λόγος του Θεού, που έγινε άνθρωπος, αρχίζει να καλεί κοντά Του ψυχές που διψούν για αλήθεια.
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, βλέποντας τον Ιησού να περπατά, δείχνει στους μαθητές του και λέγει: «Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ». Δεν λέγει «ἴδε ὁ προφήτης», ούτε «ἴδε ὁ δίκαιος», αλλά «ὁ ἀμνὸς» — εκείνος που θυσιάζεται για τη σωτηρία του κόσμου. Με μία φράση, αποκαλύπτει ολόκληρο το μυστήριο της Θείας Οικονομίας· ότι ο Μεσσίας δεν θα έρθει να κυριαρχήσει με δύναμη, αλλά να σώσει με θυσία.
Οι δύο μαθητές του Ιωάννη, ακούγοντας τα λόγια αυτά, αφήνουν τον δάσκαλό τους και ακολουθούν τον Ιησού. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια· αρκεί η φωνή που μιλά μέσα τους. Και ο Ιησούς, όταν τους βλέπει να Τον ακολουθούν, τους ρωτά: «Τί ζητεῖτε;» — μια ερώτηση που απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο όλων των αιώνων. Τι ζητούμε τελικά από τον Χριστό; Τι ποθούμε στη ζωή μας; Και οι μαθητές απαντούν: «Ῥαββί, ποῦ μένεις;» — θέλουν να γνωρίσουν όχι απλώς ποιος είναι, αλλά πού κατοικεί, να μείνουν μαζί Του. Και ο Κύριος τους λέει: «Ἔρχεσθε καὶ ὄψεσθε» (ελάτε να δείτε). Είναι η πιο τρυφερή, η πιο προσωπική πρόσκληση που μπορεί να λάβει ο άνθρωπος. Δεν τους δίνει θεωρίες, δεν τους διδάσκει δόγματα· τους καλεί να Τον ζήσουν. Η πίστη δεν είναι μια ιδέα, αλλά είναι σχέση, εμπειρία, κοινωνία με τον Θεό.
Η μικρή φράση, «ἔρχου καὶ ἴδε», ειπωμένη από τον Φίλιππο προς τον Ναθαναήλ, δεν είναι απλώς ένας λόγος πρόσκλησης· είναι ο πυρήνας της χριστιανικής εμπειρίας, η καρδιά της σχέσης μας με τον Χριστό και το πρότυπο της μαρτυρίας μας στον κόσμο. Ο Φίλιππος δεν δίνει επιχειρήματα, δεν προσπαθεί να πείσει με λογικά σχήματα. Λέει κάτι πολύ απλό: “Ἔλα να δεις”. Ο Θεός δεν μας καλεί σε μία ιδέα ή σε μία θεωρία, αλλά σε Πρόσωπο. Δεν μας ζητά να υιοθετήσουμε μια νέα φιλοσοφία, αλλά να Τον ακολουθήσουμε. Κάθε χριστιανική ζωή ξεκινά με ένα κάλεσμα: «έλα κοντά μου, έλα όπως είσαι, έλα με τις αμφιβολίες σου, τα βάρη σου, τα λάθη σου». Ο Χριστός δεν απαιτεί να είμαστε έτοιμοι πριν έρθουμε. Μας καλεί, και καθώς Τον πλησιάζουμε, αφηνόμαστε ολοκληρωτικά και τότε Εκείνος μας μεταμορφώνει.
Στον Χριστό δεν πιστεύουμε μόνο επειδή μας το είπαν άλλοι, αλλά κυρίως γιατί Τον γνωρίσαμε: Τον είδαμε να αλλάζει την καρδιά μας, να φωτίζει τον νου μας, να γιατρεύει πληγές, να δίνει νόημα εκεί που δεν υπήρχε. Η πίστη μας δεν είναι τυφλή· είναι εμπειρική. Ο Χριστός δεν φοβάται την αναζήτησή μας, την αμφιβολία μας, τις ερωτήσεις μας. Μας λέει με απλότητα: «Έλα και θα δεις ποιος είμαι».
Ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο από αγάπη, όχι από εξαναγκασμό. Απευθύνεται σε όλους: κουρασμένους, πονεμένους, αμαρτωλούς. Και τους υπόσχεται ανάπαυση και ειρήνη. «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ. 11,28). Ο Κύριος μας καλεί σε μετάνοια. Η μετάνοια δεν είναι τιμωρία, αλλά μεταστροφή της καρδιάς, επιστροφή στον Θεό. Μας περιμένει με ανοιχτή αγκαλιά, όπως ο πατέρας της παραβολής του ασώτου υιού. Η αποδοχή της πρόσκλησης δεν είναι μόνο πίστη, αλλά και δράση, μαθητεία, διακονία. Ο χριστιανός καλείται να ζήσει με το παράδειγμα του Χριστού και να γίνει φορέας του φωτός Του στον κόσμο. Η τελική πρόσκληση του Χριστού είναι να μετάσχουμε στη χαρά της Βασιλείας του Θεού. Ο Χριστός δεν επιβάλλεται, αλλά περιμένει την ελεύθερη ανταπόκριση της καρδιάς. Η σχέση με τον Χριστό είναι πρόσκληση αγάπης, όχι υποχρέωση ή φόβος.
Αδελφοί μου, το ευαγγελικό ανάγνωσμα, μας καλεί σε πρόσκληση προσωπική. Ο Χριστός και σήμερα μάς λέει: «Ἔρχεσθε καὶ ὄψεσθε.» Έλα να δεις, όχι μόνο με τα μάτια του σώματος, αλλά με τα μάτια της ψυχής. Έλα να Τον γνωρίσεις στην προσευχή, στη Θεία Λειτουργία, στην αγάπη προς τον πλησίον. Η πίστη δεν είναι θεωρία· είναι σχέση, είναι ζωή μαζί με τον Χριστό. Και όταν Τον γνωρίσουμε, τότε, όπως ο Ανδρέας, ο Πέτρος, ο Ναθαναήλ και ο Φίλιππος, θα θελήσουμε να Τον ανακοινώσουμε και σε άλλους· όχι με λόγια μόνο, αλλά με τη μαρτυρία της ζωής μας. Ας ακούσουμε, λοιπόν, αυτήν την πρόσκληση του Κυρίου με ανοιχτή καρδιά: να Τον ακολουθήσουμε, να Τον γνωρίσουμε, να Τον ζήσουμε. Και τότε η ζωή μας θα μεταμορφωθεί, μέσα στο μυστήριο της αγιότητας όπως των μαθητών, αλλά και του εορταζόμενου Αποστόλου Ανδρέα σήμερα. Γιατί ο Χριστός είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει νόημα, φως και αληθινή χαρά στην ανθρώπινη ύπαρξη. Αμήν!