Την Κυριακή Β’ Νηστειών, 8 Μαρτίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ανδρέας χοροστάτησε του Όρθρου και στην συνέχεια τέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού στα Άνω Καστελλιανά Μονοφατσίου. Στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και στην σημερινή Ευαγγελική Περικοπή. Τέλος, τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο της αείμνηστης Γιούλη Κρασονικολάκη. Μεταξύ άλλων παρέστησαν ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας κ. Βασίλης Κεγκέρογλου, η Βουλευτής Ηρακλείου κα. Ελένη Βατσινά και η Αντιδήμαρχος κα. Όλγα Δραμουντάνη.
Κείμενο της κας. Μαρίας Καλεντάκη για την μακαριστή Γιούλη Κρασονικολάκη
Μεγάλη Τεσσαρακοστή μπροστά μας ξεδιπλώνει και μια σωτήρια οδός που την ψυχή μας σώνει
Βήτα Κυριακή των Νηστειών γιορτάζει η Εκκλησία και εμείς ήρθαμε να δώσουμε τιμή σε μια εκλεκτή φιλία
Μια φιλιά που με ένωσε με το ζεύγος Κρασονικολάκη, δυο ανθρώπους αξιόλογους με ήθος, και Μεράκι
Δάσκαλοι στο επάγγελμα διδάξαν σε σχολεία και πλούσια χαρίσματα έδωσαν στην Παιδεία.
Τα χρόνια δεν τους έστρωσαν ρόδα για να πατήσουν Δοκιμασίες και χαρές πολλές να συναντήσουν
Μα όμως η πίστη ή βαθιά, που έχουνε πυξίδα φωτίζει το οδοιπορικό και δίνει τους ελπίδα
Κρατούν το χέρι ο γις τ’ αλού, με αγάπη και ευλογία εκείνοι που τους ένωσε μέσα στην Εκκλησία
Απάνω απού τελείωναν απ’ τα καθήκοντα ντος και να γευτούνε τσι χαρές απ την οικογένειαντος
Έρχεται η ασθένεια την Γιούλη βασανίζει και σαν δεντρό που ξεραθεί το σώμα να λυγίζει
Το πιο πολύτιμο αγαθό που την ζωή στηρίζειπιάνει σφοδρή κακοκαιριά και τα όνειρα γκρεμίζει
Αυτά που με τον Δάσκαλο κτίζανε ένα ένα για τα παιδιά ντος τα καλά να ειν’ ευτυχισμένα
Και το Μοιραίο ήρθεναι ως ήτανε γραμμένο και έτσι φυγείν αδύνατο είναι το πεπρωμένο.
Φεύγει η Σύζυγος η καλή Μάνα, Γιαγιά, Δασκάλα που πάτησε εδώ στη γη με ταπεινά τα ζάλα
είχες μπροστά σου την ζωή ακόμη να χαρείτε χάρες απ’ τα παιδόγγονα πολλές για να γευτείτε
Μα όμως ο χάρος δεν δειλιά και κόβγει σου τονήμα και όλα που ονειρευόσουνα εθάφτηκαν στο Μνήμα
Δυσαναπλήρωτο κενό άφησε ο Μισεμός και κλαίει απαρηγόρητα Γιούλη ο Σύζυγος σου
Δάσκαλε ξέρω από καημό γιατί ‘μαι πονεμένηκαι την ζωή αδύνατα έχω ξεμετρημένη
έχε τα θάρρη σου στο Θεό τον στοργικό Πατέρα και θα σου δώσει δύναμη για να τα βγάλεις πέρα
Τις Αναμνήσεις της ζωής κράτα για συντροφιάσού να κουβεδιάζεις με αυτές να ‘ναι οι παρηγοριά σου
Ξέρω του χάρου οι απληγές έχουνε πολύ πόνομα έχομε και τον γιατρό που τον ελένε χρόνο
όσο περνάει ο καιρός σου τονέ παγουδιαίνει μα όμως για ολότελα ο χωρισμός δεν γιαίνει
Δάσκαλος είσαι και μπορείς, να γράφεις να διαβάζεις να κάνεις έργο των χειρών να μην αναστενάζεις
Ετούτηνα την συνταγή έχω παρηγοριά μου και τσα γεμίζω το κενό που έχει η μοναξά μου
τούτα τα λίγα ξόμπλιασε του νού το Αργαστήριγια το Μεγάλο και ακριβό Δάσκαλε το χατίρι
ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που σαν δάσκαλος εδιάβαζες ένα από τα παιδιά μου
Από τότε μέχρι σήμερο κρατεί μια γνωριμία που δεν υπολογίζεται με τα λεφτά η αξία
Με σέβεσαι σε σέβομαι, νοιώθουμε ο γης τονάλλο γιατί και οι δύο περάσαμε από Γολγοθά μεγάλο
Ο πονεμένος ειν’ αυτός που νοιώθει πονεμένο όταν του Χάρου το πικρό Ποτήρι έχει πιομένο
Σήμερο όλοι σμίξαμε να συμπροσευχηθούμε και μία καλή ανάπαψη στη Σύζυγο να πούμε
Η Γιούλη μας να αναπαυτεί στην Άνω Βασιλείακαι να την έχει αγκαλιά η Μάνα Παναγία
Και σεις Παιδιά και εγγόνια να έχετε υγεία και να σας δίνει ο Θεός εξ’ ύψους Παρηγορία
Μια κατάθεση ψυχής έκαμα με την σκέψη τούτατα λόγια τα φτωχά σού έφερα πεσκιέσι.
Αιωνία Η Μνήμη της
