Την Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου το μεσημέρι, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ανδρέας τέλεσε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αρκαλοχωρίου την εξόδιο ακολουθία του μακαριστού Γεωργίου Καρυωτάκη,
και στον επικήδειο λόγο του ανάφερε πως ηταν προγραμματισμένη η επίδοση του μετάλλιου της Μητροπόλεως στον αείμνηστο Γιώργο Καρυωτάκη, για την προσφορά του στην κοινωνία του Αρκαλοχωρίου και στην ευρύτερη περιοχή. Στην μνήμη του και προς τιμήν του θα λάβει το μετάλλιο η σύζυγος του κ. Σοφία μετά της οικογενείας του.
Ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδος κ. Βασίλης Κεγκέρογλου αποχαιρέτησε τον μακαριστό αδελφό Γεώργιο, και ανέγνωσε την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όπου ανέφερε ότι ο δρόμος προς το ΕΠΑΛ Αρκαλοχωρίου θα λάβει το όνομα του εκλιπόντος, προς ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη δωρεά των πέντε χιλιάδων τ.μ. όπου ανεγέρθηκε το ΕΠΑΛ Αρκαλοχωρίου.
Για το πρόσωπο του μακαριστού Γεωργίου ομίλησε επίσης η Φιλόλογος και Συγγραφέας κα. Άννα Μανουκάκη-Μεταξάκη.
Ακολουθεί ο επικήδειος λόγος του Δημάρχου Μινώα Πεδιάδος κ. Βασίλη Κεγκέρογλου
ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ 30-12-24
Με μεγάλη συγκίνηση και θλίψη, τον πρέποντα σεβασμό και την οφειλόμενη ευγνωμοσύνη, αποχαιρετούμε, σήμερα, ένα αγαπητό συντοπίτη μας αλλά κι έναν ευεργέτη του Αρκαλοχωρίου.
Συνοδεύουμε, στην τελευταία του κατοικία το Γιώργη Καρυωτάκη του Ιωσήφ, που φεύγει από κοντά μας, μετά από μια σημαντική διαδρομή 97 χρόνων, ενός αιώνα!
Καταγόμενος από την ιστορική οικογένεια των Καρυώτηδων του Αρκαλοχωρίου, ο ίδιος ξεχώριζε για το ήθος του, την αγωγή του και την αγάπη του για τον τόπο μας.
Συμμετείχε με τον τρόπο του, σε όλες τις διεργασίες που αφορούσαν το τοπικό γίγνεσθαι και έχω ιδία αντίληψη για την αγωνία και το ενδιαφέρον που έδειχνε ο ίδιος αλλά και οι άλλοι σημαντικοί συντοπίτες μας αυτής της γενιάς για την εξέλιξη και την πρόοδο του τόπου.
Την περίοδο του 2.000, ο Γιώργης Καρυωτάκης, επί Δημαρχίας Χαράλαμπου Γιαννόπουλου, για το κοινό καλό, προσφέρει γενναιόδωρα, το οικόπεδο για να κτιστεί το Επαγγελματικό Λύκειο Αρκαλοχωρίου, που έκτοτε διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση και την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων της περιοχής.
Σε αναγνώριση της πολύτιμης και εξαιρετικής για τον τόπο και την εκπαίδευση, προσφοράς του εκλιπόντα Γιώργη Καρυωτάκη, το Δημοτικό Συμβούλιο Μινώα Πεδιάδας, με ομόφωνο ψήφισμα του, χθες με την αγγελία του θανάτου του, αποφάσισε:• Να εκφράσει τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια του στη πολυαγαπημένη σύζυγο του Σοφία, στα παιδιά και τα εγγόνια του.• Να παραστεί ο Δήμαρχος, ο Πρόεδρος και αντιπροσωπεία του Δημοτικού Συμβουλίου στην εξόδιο ακολουθία του.• Να αποδεχθεί την ομόφωνη πρόταση του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας Αρκαλοχωρίου, να δοθεί το όνομα του στο δρόμο μπροστά από το ΕΠΑΛ.
Ο εκλιπών Γιώργος Καρυωτάκης, με την πράξη της δωρεάς του ακινήτου στην εκπαίδευση και το κοινωνικό σύνολο αλλά και με τη ζωή του γενικότερα, αποτελεί παράδειγμα και φανερώνει το ήθος, την αξία και την αγάπη στο Αρκαλοχώρι και την τοπική κοινωνία και την πατρίδα μας ευρύτερα.
Ας είναι αιωνία του η μνήμη και ελαφρύ το χώμα που σε λίγο θα τον σκεπάσει. Θα τον θυμόμαστε πάντα.
Ακολουθεί ο επικήδειος λόγος της Φιλολόγου και Συγγραφέως κας. Άννας Μανουκάκη-Μεταξάκη
Αποχαιρετισμός στον Γιώργη Καρυωτάκη
Πλάτανος αιωνόβιος, σχεδόν τελευταίος από τους παλιούς Αρκαλοχωρίτες, αναχωρείς σήμερα μέσα στην ευλογημένη βροχή που λαχταρούσες σαν αναγκαία για τη ζωή. Έφυγες ήσυχα, για να συναντήσεις τους δικούς σου και τους φίλους σου στον ουρανό, όπου θα συνεχίζεις μέσα στη δημιουργία και τη χαρά τις επαφές σου, στο χορό και στο γλέντι.
Γιώργο Καρυωτάκη, αγαπημένε σύντεκνε και φίλε αληθινέ στις χαρές και τις λύπες τηςζωής μου, σε αποχαιρετώ, θαυμάζοντας πως σχεδόν ως το τέλος δεν έχασες την προσωπικότητα, την αυτοτέλειά σου, την πίστη σου στη ζωή και στον εαυτό σου. Που σχεδόν δεν ξέφυγες από τον έλεγχο της λογικής και της επιθυμίας σου. Που ένιωθες αυτοπραγματωμένος και γεμάτος. «Πόσο ακόμα να ζήσω; Φεύγω ευχαριστημένος για τα παιδιά μου και για ό, τι έχω καταφέρει εγώ, ένα παιδί βοσκού χωρίς γράμματα». Έτσι μου είπες την τελευταία φορά που συναντηθήκαμε.
Πράγματι, κοινωνικοποιημένος σε ποικίλων δυσκολιών καιρούς, κατάφερες πολλά και το ξέρεις: τον αυτοσεβασμό σου και την εκτίμηση των άλλων, την οικονομική σου άνοδο και τη δημιουργία μιας πολύ ωραίας οικογένειας, που δοκιμάστηκε στις πολύ μεγάλες δυσκολίες της ζωής και αποδείχτηκε δυνατή.
Ξεχώριζε σε σένα ως το τέλος η αγάπη για τη ζωή και μια δημιουργική δύναμη. Μια φιλοδοξία για στόχους μακροχρόνιους, με μέτρο,ηθική και εργατικότητα. Σε βοήθησε σε αυτό η ασφάλεια του μόνιμου τόπου σου, τα χρόνια που ευνοούσαν την ανάπτυξη, η ανοιχτή κοινωνία του αρκαλοχωρίτικου παζαριού και των μικρασιατών προσφύγων, κυρίως της πολυπολιτισμικής Ιωνίας. Και βέβαια η έμφυτη κοινωνικότητά σου.
Για την ενασχόλησή σου με το εμπόριο και για τη νοοτροπία σου, καθοριστικό ήταν το παράδειγμα του αδελφού του πατέρα σου,Μανώλη Καρυωτάκη, προύχοντα και κοινοτάρχη Αρκαλοχωρίου. Ήταν Πρόεδρος της Κοινότητας, όταν επρόκειτο να γίνει ο δρόμος Ηρακλείου – Ανατολικής Μεσσαράς – Βιάννου. Και μετακινήθηκε κομματικά από το Λαϊκό στο Φιλελεύθερο κόμμα, για να περάσει ο δρόμος αυτός από το Αρκαλοχώρι. Αυτός ο δρόμος καθόρισε το λαμπρό μέλλον του Αρκαλοχωρίου.
Κι εσύ αγάπησες πολύ το Αρκαλοχώρι, όπου τοποθέτησες αποκλειστικά τα χρήματα του κόπου σου, πιστεύοντας στην ανάπτυξή του και αγωνιώντας γι’ αυτήν. Ένας πραγματικός ευπατρίδης, όπως φαίνεται και στις καταγραφές που κάναμε.
Αγάπησες τη ζωή και τη χάρηκες ως το τέλος. Έμαθες σε χρόνια φτώχιας και δυστυχίας χορό και ιππασία σε σχολή. Σου άρεσε η λεβεντιά, η ομορφιά και η αρχοντιά. Τα είχες μέσα σου και τα σκόρπισες γύρω σου. Αγάπησες τα γράμματα και τη μόρφωση, που έπαιρνες με την αυτομόρφωση και τις καλοδιαλεγμένες σου σχέσεις, τις εκδρομές σου και τις εκδηλώσεις. Ακόμη και από την τηλεόραση και από το ευλογημένο ραδιόφωνο.
Με αυτά κράτησες τις αισθήσεις σου ολοζώντανες. Με τη σωστή διατροφή, με την κίνηση στους δρόμους ακόμη και με το πι. Και τις συναναστροφές σου ακόμη και τηλεφωνικές. Είσαι παράδειγμα αγάπης προς τη ζωή.
Θεωρώντας ότι έμαθες ό, τι ίσχυε επί ένααιώνα ήταν δύσκολο να εμβαθύνεις στις αλλαγές του ιστορικού χρόνου. Γι’ αυτό έβλεπες λάθη στους γύρω σου και παντού. Πάντα όμως αυτό αντικατόπτριζε, εκτός από την αυτοπεποίθησή σου, την αγωνία και τον αγώνα για τους γύρω σου.
Αγαπημένε σύντεκνε και φίλε, υπήρξες δυνατός και δραστήριος στη ζωή σου αλλά και πολύ τυχερός. Κυρίως στον γάμο σου με την ευγενική Βιαννίτισα Σοφία Κοντάκη με τη συνειδητή αγαθότητα, με την ευγένεια και το χαμόγελο της κατανόησης ως την ώρα του θανάτου σου στοργική. Σε αντιμετώπισε και σε στήριξε λογικά και χριστιανικά εσένα και τα τρία εξαιρετικά σου παιδιά, τα οποία μεγαλώσατε με τις υψηλές αρχές που φαίνονται σ’ αυτά και στα πέντε εγγόνια σας, που θα τιμούν τις ρίζες τους και θα τις μεταβολίσουν.
Αγαπημένε μου φίλε, σ’ ευχαριστούμε για το παράδειγμα του σεβασμού στο θείο δώρο της Ζωής και της αγάπης στον τόπο μας, που τώρα περισσότερο από ποτέ έχει μεγάλη ανάγκη.
Κι εγώ σ’ ευχαριστώ για την εκτίμηση και την αληθινή σου φιλία σε μας και στα παιδιά μας και για τα είκοσι κοινά Χριστούγεννα που γιορτάσαμε στο σπίτι μας. Αλλά και για τους φίλους της ζωής μου, τα παιδιά και τα εγγόνια σας.
Εκεί που θα πας απόψε, χαιρέτησέ μας τους αγαπημένους μας, τον πάντοτε ωσεί παρόντα Μανώλη Μεταξάκη και προπάντων τη Χρυσούλα. Και βεβαίωσέ την για την ευδοκίμηση της Νίκης και του Γιώργου και τη ζεστή και αληθινή ασφάλεια της οικογένειάς τους, αποτέλεσμα των πραγματικών ηθικών αξιών που ισχύουν.
Καλό σου ταξίδι από καρδιάς, φίλε μας,στην αγκαλιά του Θεού, από όπου θα μας υποδεχθείς, όταν έρθει η ώρα μας.
