Αγαπημένη μας Βικτωρία,
Τούτη την ώρα, που το ταξίδι σου για την αιώνια ζωή έχει ξεκινήσει, αισθανόμαστε τη μεγάλη ανάγκη να σε ευχαριστήσουμε μέσα από τα βάθη της ψυχής μας για την παρουσία σου στον τόπο μας και για όσα μας πρόσφερες. Όσοι ζήσαμε κοντά σου πήραμε μαθήματα ζωής και βιώσαμε μοναδικές εμπειρίες που μας σημάδεψαν για πάντα.
Θυμόμαστε την αφοσίωσή σου στην οικογένειά σου, στον σύζυγό σου, τα παιδιά σου και τους συγγενείς σου και παραδειγματιζόμαστε. Θαυμάσαμε τη δύναμή σου ακόμα και μετά την εκδημία του συζύγου σου. Διδαχτήκαμε από την πιστή διακονία σου στην τοπική μας Εκκλησία και κατόπιν στην Αρχιεπισκοπή στο Ηράκλειο.
Πάντα θα θυμόμαστε τη δημιουργικότητά σου και τα πρωτότυπα καλλιτεχνήματά σου που ήταν κυρίως κατασκευασμένα από στοιχεία της φύσης, αποξηραμένα φυτά, κουκούλια από μεταξοσκώληκες και άλλα.
Δεν θα ξεχάσουμε τις απίστευτες αντοχές σου στην προετοιμασία του φαγητού για το πλήθος των ανθρώπων που φιλοξενούσε η Μητρόπολή μας, όσο διακονούσες στα Χανιά. Η τέχνη σου στην παρασκευή του φαγητού και των διαφόρων εδεσμάτων έτρεφε όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή. Μοναδικό το τσάι και οι πίτες που έφτιαχνες και γευόμασταν αρκετά συχνά. Ήσουν πρόθυμη να μοιραστείς με τις άλλες νοικοκυρές τις συνταγές και τις τεχνικές σου στη μαγειρική ακόμα και σε εκπομπές στον Ραδιοφωνικό μας Σταθμό.
Ανεξίτηλη θα μείνει μέσα μας, επίσης, η μέριμνά σου μετά από κάθε τράπεζα να μην πετάξουμε το καθαρό φαγητό. Η δημιουργία νέων και γευστικών πιάτων από φαγητό που περίσσευε ήταν εκθαμβωτική. Η προετοιμασία της τράπεζας και το μάζεμά της ήταν μια γιορτή. Φρόντιζες οι άνθρωποι γύρω σου να συνεργάζονται με αρμονία, γέλιο και τραγούδι.
Σε ευχαριστούμε ακόμα και για τη στήριξη του έργου του κατά σάρκα αδελφού σου, του Σεβασμιωτάτου κυρίου Ειρηναίου, πρώην Αρχιεπισκόπου Κρήτης.
Πιο πολύ από όλα σε ευχαριστούμε που με θέρμη μας αγκάλιασες. Το έκανες όπως το περιγράφει η ευαγγελική περικοπή της προηγούμενης Κυριακής. Υπήρξαμε πολλές φορές κοντά σου, άμαθοι, αδιάκριτοι, κουραστικοί και ποτέ δεν μας πρόσβαλες. Δεν μας έδιωξες. Κάθε μέρα, όλη μέρα και νύκτα ήσουν εκεί. Η ακοίμητος φρουρός της παράδοσής μας, των αξιών της Πίστης και της Πατρίδας μας.
Άραγε μάθαμε κάτι από το παράδειγμά σου; Άραγε θα τηρήσουμε κάτι από όλα αυτά έκανες; Ζήσαμε ένα παραμύθι που πάει τελείωσε; Θα συνεχίσουμε; Θα διδάξουμε τις επόμενες γενιές; Η μνήμη σου ας μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε έστω και στο ελάχιστο αυτό που έκανες.
Το όνομά σου σημαίνει νίκη. Ναι, πιστεύουμε ότι νίκησες τον θάνατο και παρακαλούμε τον Θεό όπως Εσύ μας αγκάλιασες όλους, να σε έχει τώρα κι Εκείνος στην αγκαλιά Του.