Του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Πανοσιολ. Αρχιμ. Επιφανίου Ζαχαράκη.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει, με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη, την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Μητέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, της Μητέρας όλου του κόσμου, της Παναγίας μας.
Η λέξη «Κοίμηση» δεν είναι τυχαία. Η Εκκλησία μας αποφεύγει να μιλήσει για «θάνατο» της Θεοτόκου. Και αυτό διότι, για την Παναγία, όπως και για κάθε πιστό που ζει εν Χριστώ, ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η μετάβαση. Είναι «κοίμηση», δηλαδή ένας ύπνος προσωρινός, εν αναμονή της Αναστάσεως και της αιωνίου ζωής.
Η Παναγία, ως η πρώτη των Αγίων, η καθαρότερη όλων των ανθρώπων, η φεγγοβόλος που λάμπει σαν ένδοξο φως, η «κεχαριτωμένη» κατά τον Ευαγγελισμό, παρέδωσε την Αγία Της ψυχή στα χέρια του Υιού Της, ήρεμα, ειρηνικά, όπως έζησε και ολόκληρη τη ζωή Της, με υπακοή, ταπείνωση και αγάπη.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας, μας διδάσκουν ότι, η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν ήταν απλώς μια βιολογική αναχώρηση, αλλά ένα γεγονός γεμάτο θεία Χάρη. Ο ίδιος ο Χριστός κατήλθε και παρέλαβε την ψυχή Της, όπως απεικονίζεται και στις ιερές εικόνες της εορτής και όπως αναφέρει η ιερά παράδοση. Τρεις ημέρες μετά την Κοίμησή Της, η Θεοτόκος μεταστάθηκε σωματικώς στους ουρανούς, προγεύοντας τη δόξα που προορίζεται για τον καθένα που θα ενωθεί με τον Χριστό.
Η εορτή της Κοιμήσεως δεν είναι πένθιμη, αλλά χαρμόσυνη. Δεν είναι θλίψη, αλλά δόξα. Γι’ αυτό και η παράδοση την ονομάζει το Πάσχα του καλοκαιριού. Όπως ο Χριστός αναστήθηκε, έτσι και η Παναγία δεν έμεινε στο μνήμα. Και γίνεται για όλους μας ελπίδα, καταφυγή και παρηγοριά.
Ας δούμε ποια ήταν η Παναγία. Ήταν ο άνθρωπος της απόλυτης υπακοής στο θέλημα του Θεού. Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ Της μετέφερε το μήνυμα του Ευαγγελισμού, Εκείνη δεν προέβαλε επιχειρήματα, δεν ζήτησε εξηγήσεις, απλώς είπε: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρῆμά σου». Μία φράση που περιέχει όλη τη θεολογία της εμπιστοσύνης και της ταπείνωσης. Δεν αναζήτησε δόξες ή εξουσίες. Δεν φώναξε, δεν απαίτησε. Έγινε η μητέρα του Θεού, ζώντας μέσα στην αφάνεια της Ναζαρέτ, υπηρετώντας, ακούγοντας, πονώντας, σιωπώντας. Και γι’ αυτό ακριβώς υπερδοξάστηκε.
Πολλοί ρωτούν σήμερα: Τι σημασία έχει για εμάς, τον σύγχρονο άνθρωπο, η Κοίμηση της Θεοτόκου; Η απάντηση είναι μία: ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Η Παναγία δε μας εγκατέλειψε, στέκεται πλάι στον Χριστό, ως Μητέρα, αλλά και πλάι στον κόσμο ως μεσίτρια και προστασία. Δεν είναι μια απόμακρη Αγία, αλλά μια οικεία μορφή, γεμάτη στοργή και συμπόνια. Αυτή που νιώθει κάθε πόνο, κάθε μάνα, κάθε παιδί, κάθε προσευχή, κάθε δάκρυ.
Σ’ έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητα, φόβο, πολέμους και πνευματική σύγχυση, η Παναγία είναι η ήσυχη δύναμη της πίστης. Είναι η γέφυρα που ενώνει τον ουρανό με τη γη, είναι η ελπίδα των απελπισμένων, το καταφύγιο των κυνηγημένων, η μητρική αγκαλιά των μοναχικών, των αδικουμένων, των αναγκεμένων και των πονεμένων.
Ας αναλογιστούμε, πόσες φορές στην προσωπική μας ζωή στραφήκαμε στην Παναγία, σε δύσκολες στιγμές, σε αγωνίες, σε θλίψεις. Και ας θυμηθούμε πόσες φορές λάβαμε παρηγοριά, απάντηση, ειρήνη. Η Εκκλησία μας δεν σταματά να την επικαλείται: «Παναγία Δέσποινα, σώσον ημάς», «Πρέσβευε υπέρ ημών», «Υπέρμαχε Στρατηγέ». Ξέρει καλά η Εκκλησία ότι, η Παναγία πρεσβεύει ακατάπαυστα υπέρ του κόσμου. Όχι επειδή είναι ισχυρή από μόνη Της, αλλά επειδή είναι Μητέρα του Θεού και εισακούεται από τον Υιό Της. Είναι η μεγάλη πρέσβειρα του ουρανού. Όποιος δεν έχει λόγια να προσευχηθεί, ας πει απλά το όνομα της Παναγίας. Αρκεί. Όποιος δεν ξέρει πώς να προσεγγίσει τον Θεό, ας πλησιάσει Εκείνη. Θα τον οδηγήσει στον Χριστό με απαλότητα, χωρίς φόβο, χωρίς ενοχές, αλλά με ελπίδα και αγάπη.
Αδελφοί μου, σήμερα, στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ας μην μείνουμε απλώς στα λουλούδια, στα ευχολόγια και στα εγκώμια. Ας γίνουμε άνθρωποι της πίστης, όπως η Παναγία. Ας εμπιστευθούμε τον Χριστό, όπως Εκείνη. Ας αγαπήσουμε, ας σιωπήσουμε, ας προσευχηθούμε, όχι με λόγια, αλλά με ζωή. Και όταν έρθει και για εμάς η ώρα της κοίμησης, ας ευχόμαστε να έχουμε τη Χάρη να παραδοθούμε στα χέρια του Θεού, όπως Εκείνη. Με ειρήνη, με πίστη και με την ελπίδα της αιωνιότητας. Είναι αδύνατον να χάσει την ψυχή του, εκείνος που τιμάει την Παναγία μας, λέει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Ας είναι η Παναγία σκέπη, καταφυγή και προστάτις της ζωής μας, της οικογένειάς μας, της πατρίδας μας και όλου του κόσμου. Αμήν ! Χρόνια πολλά και ευλογημένα.