Του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Πανοσιολ. Αρχιμ. Επιφανίου Ζαχαράκη.
«Τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν»
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Σήμερα η Εκκλησία, μας προετοιμάζει να υποδεχθούμε το μεγάλο γεγονός της Γεννήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, παρουσιάζοντας ενώπιόν μας όλους εκείνους που έζησαν πριν από τον Χριστό, τους προπάτορες, τους δικαίους και τους προφήτες, οι οποίοι περίμεναν με πίστη και ελπίδα την εκπλήρωση των επαγγελιών του Θεού. Η προ της Χριστού Γεννήσεως, είναι η πύλη που μας εισάγει εις το Άγιο και φρικτό μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Η γενεαλογία που ακούμε σήμερα δείχνει ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ τον άνθρωπο. Από τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ, μέχρι τη Μαριάμ, βλέπουμε ανθρώπους με αδυναμίες, αλλά και με πίστη. Ο Θεός εργάζεται μέσα στην ιστορία, ακόμη και μέσα από την ατέλεια του ανθρώπου, για να πραγματοποιήσει το σχέδιο της σωτηρίας.
Ιησούς! Το γλυκύτερο και ομορφότερο όνομα στο διάβα των αιώνων, που χαροποίησε, παρηγόρησε, θεράπευσε και ελάμπρυνε αναρίθμητες ανθρώπινες καρδιές. Στον κανόνα προς Κύριον ημών Ιησού Χριστόν ψάλλουμε: «Ιησού γλυκύτατε Χριστέ, Ιησού μακρόθυμε, τα της ψυχής μου θεράπευσον τραύματα, Ιησού και γλύκανον, την καρδίαν μου Πολυέλεε δέομαι, Ιησού Σωτήρ μου, ίνα μεγαλύνω σε σωζόμενος». Είναι το Αγιότερο και Ιερότερο όνομα. «Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸὑπὲρ πᾶν ὄνομα» (Φιλ. 2,9).
Από τον Αβραάμ έως τον Δαυίδ, από τον Δαυίδ έως τη Μαριάμ, παρελαύνουν πρόσωπα που πίστεψαν στις υποσχέσεις του Θεού. Ζούσαν με τη νοσταλγία του Μεσσία, χωρίς να Τον έχουν δει, αλλά Τον προσδοκούσαν με όλη την καρδιά τους. Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «Ολοι αυτοί απέθαναν στερεωμένοι εις την πίστιν και εις την ελπίδα, που γεννά η πίστης, χωρίς εν τούτοις να λάβουν τας επαγγελίας. Αλλά τας είδαν από μακράν και τας εδέχθησαν με όληντων την ψυχήν και ωμολόγησαν με τα έργα των και με τα λόγια των, ότι είναι ξένοι και παρεπίδημοι επάνω εις την γην» (Εβρ. 11,13). Η πίστη τους γίνεται για μας πρότυπο σταθερότητας και ελπίδος. Ζούμε κι εμείς σε εποχή που ο Θεός φαίνεται πολλές φορές μακρινός, αλλά ο Θεός πάντοτε εργάζεται μέσα στον χρόνο, ακόμη και όταν εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε.
Το μυστήριο της Γεννήσεως είναι μυστήριο ταπεινώσεως. Ο Θεός, ο Δημιουργός των αιώνων, κατέρχεται εις την φάτνην των αλόγων. Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης θα πει: «Ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός ανθρώπου, ίνα τον άνθρωπον ποιήσει Υιόν Θεού». Αυτό είναι το θαύμα των Χριστουγέννων: ότι ο Θεός δεν ντρέπεται να γίνει άνθρωπος, για να μη ντρέπεται ο άνθρωπος να γίνει Θεός κατά χάριν. Ο ίδιος ο Χριστός, με τη γέννησή Του, ανεβάζει τον άνθρωπο στο ‘’αρχαίον’’ κάλλος. Η φάτνη της Βηθλεέμ είναι εικόνα της καρδιάς του ανθρώπου, που αν είναι ταπεινή και καθαρή, μπορεί να δεχθεί τον Βασιλέα της Δόξης.
Η σημερινή Κυριακή είναι πρόσκληση για πνευματική εγρήγορση.
Να προετοιμάσουμε όχι μόνο το σπίτι μας, αλλά κυρίως την ψυχή μας.
Να συμφιλιωθούμε με τον συνάνθρωπο, να συγχωρέσουμε, να προσευχηθούμε, να κοινωνήσουμε των Αχράντων Μυστηρίων. Τότε τα Χριστούγεννα δεν θα είναι απλώς μια γιορτή, αλλά μια αληθινή γέννηση του Χριστού, μέσα μας.
Ο Χριστός και αυτή την χρονιά θα γεννηθεί φτωχός, μέσα σε μια ταπεινή φάτνη — αυτό μας υπενθυμίζει ότι η αληθινή χαρά δεν εξαρτάται από πλούτη, λάμψη, ψώνια, διακόσμηση και φαγητό, αλλά από την παρουσία του Θεού στην καρδιά. Αν αφαιρέσουμε από τη ζωή μας τον Χριστό, χάνονται τα Χριστούγεννα. Μένει μόνο μια εξωτερική γιορτή χωρίς πνευματικό περιεχόμενο. Να μην αφήσουμε τον Χριστό “έξω από το πανδοχείο” της ψυχής μας, όπως τότε στη Βηθλεέμ. Είναι ευκαιρία να Τον δεχθούμε ξανά.
Αδελφοί μου, όπως οι Προπάτορες περίμεναν τον Μεσσία, έτσι κι εμείς αναμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία Του, όπου «οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος». Ο Χριστός που γεννάται στη Βηθλεέμ είναι ο Ίδιος που θα ξανάρθει ‘’εν δόξη’’. Η πρώτη Του έλευση έγινε μέσα στη σιωπή της νύχτας και η δεύτερη θα είναι μέσα στο φως της αιωνιότητας. Τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, μας υπενθυμίζουν ξανά ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να μας φέρει φως μέσα στο σκοτάδι, ειρήνη μέσα στην ταραχή των πολέμων, αγάπη μέσα στην ψυχρότητα του κόσμου. Όταν χάνουμε αυτό το νόημα, μένουν μόνο τα περιτυλίγματα και χάνεται το δώρο. Μάλλον χρειάζεται να σβήσουμε για λίγο τα φώτα των βιτρινών και να ανάψουμε ένα φως στην καρδιά μας.
Είθε τα φετινά Χριστούγεννα και όλο το Άγιο δωδεκαήμερο να τα γιορτάσουμε μαζί με τον γλυκύτατο Ιησού στα χείλη και την καρδιά μας. Ας τον εγκαταστήσουμε επισκέπτη και ένοικο. Λυτρωτή και Σωτήρα. Ας είναι εκείνος οδηγός και κυβερνήτης στην πορεία της ζωής μας. Αμήν!
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ