ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ
Ὁ Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου
† Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ
Πρός τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀδελφοί καί Πατέρες, χριστιανοί καί χριστιανές,
«Ἀναστήθηκα καί μέσα μου ἀναστήθηκε ὅλος ὁ κόσμος» ὁμολογεῖ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ, μέ τήν ἐμπειρία τῆς ἐν Χριστῷ βιωτῆς Του. Παράλληλα, στέλνει ἕνα καθαρό ἁγιοπνευματικό μήνυμα στίς ψυχές τῶν συνανθρώπων μας. Στούς Ὀρθοδόξους χριστιανούς, ἰδιαιτέρως τήν λαμπροφόρα βραδιά τῆς Ἀναστάσεως, ὅπου στίς Ἐκκλησίες μας ἀνάβουμε τίς λαμπάδες καί στή συνέχεια τό καντήλι τοῦ σπιτιοῦ μας, μέ τό Ἅγιον Φῶς, ἀπό τόν Ζωοποιό Τάφο τοῦ Χριστοῦ μας.
Ὁ ἐθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός μᾶς καταθέτει τήν καρδιακή του πληροφορία: «Ἀπό τό φῶς πού χύνουν οἱ λαμπάδες κάθε πρόσωπο λάμπει ἀπ’ τ’ ἁγιοκέρι, ὅπου κρατοῦνε οἱ χριστιανοί στό χέρι». Τήν ἀναστάσιμη αὐτή ἡμέρα, ἡ παρουσία στίς Ἐκκλησίες μας συνθέτει μαρτυρία κοινωνίας στό μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.
Ἄν μείνουμε καί στή Θεία Λειτουργία τῆς Ἀναστάσεως, μεταλάβουμε, κοινωνήσουμε τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ μας, ἔχουμε ἐπιτελέσει ἅλμα, πού ἐνισχύει τήν ἐσωτερική ἐν Χριστῷ ἀνακαίνιση στήν καρδιά μας, γιά νά ἐγκαταβιώσει στό κέντρο της ὁ Χριστός καί νά ἀνοίξουν τά μάτια τῆς ψυχῆς μας.
Γινόμαστε ἔτσι σύμψυχοι στήν ἐκκλησιαστική βιωτή Διονυσίου Σολωμοῦ, πού μᾶς καλεῖ νά εἶναι «ἀνοικτά πάντα κι ἄγρυπνα τά μάτια τῆς ψυχῆς», μέ τήν προσευχητική συμμετοχή μας στήν λαμπροφόρα χαρά τῆς Ἀναστάσεως. Ἀγαλλόμεθα ἀπό τή μεταρσίωση, πού δέν βρίσκει τό παράλληλό της, στίς συναισθηματικές χαρές τῶν ἀνθρωπίνων παλληκαρισμῶν, ὅπου οἱ χαρές καί οἱ χαρούμενοι ζοῦν μέσα στά εἰσαγωγικά τους. Ὡς τακτοποιημένες συνειδήσεις ἐπιβάλλουν τό δίκαιό των στούς στοχοποιημένους, πού ἐκλαμβάνουν ὡς ἡττημένους.
Ὅλες οἱ ἀνθρώπινες ἰδεολογίες καί τά ἐπίγεια συστήματα ἀφήνουν ἀλάβωτη, ἀτραυμάτιστη τήν καρδιά τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ καί κατ’ ἐπέκταση τήν καρδιά τοῦ κάθε Ὀρθοδόξου χριστιανοῦ.
Κοινωνός καί μέτοχος, Διονύσιος Σολωμός (1798-1857), ὁ φιλόθεος, προσλαμβάνει, βιώνει τό «θαρσεῖτε» τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μας καί οἰκοδομεῖ στό ποίημά του «Λαμπρή», τήν ἀναστάσιμη ἐλπίδα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
«Χριστός Ἀνέστη! Νέοι, γέροι καί κόρες… μέ τό φῶς τῆς χαρᾶς, συμμαζωχτεῖτε, ἀνοίξετε ἀγκαλιές εἰρηνοφόρες ὀμπροστά στούς Ἁγίους καί φιληθεῖτε, φιληθεῖτε γλυκά χείλη μέ χείλη, πέστε Χριστός Ἀνέστη ἐχθροί καί φίλοι».
Ἀπό τούς κορυφαίους, ὁ ἐθνικός ποιητής μας, στό χορό τοῦ προχριστιανικοῦ καί χριστιανικοῦ μας πολιτισμοῦ, βιώνει καί ἐκφράζει τήν παρακαταθήκη καί παράδοση τοῦ Ὀρθοδόξου Γένους μας, τῆς Ρωμιωσύνης μας καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ μας. Μᾶς παραγγέλλει ἐμπειρικά, ὁ γιος τοῦ κόντε Νικόλα Σολωμοῦ καί τῆς ὑπηρέτριάς του Ἀγγελικῆς, ὅτι τό ἀνέσπερον, ἀΐδιον, ἀκατάληπτον καί προσιτῶς ἀπρόσιτον φῶς τῆς Ἀναστάσεως, φέρει τόν ἐν Χριστῷ πλατυσμόν στίς καρδιές μας.
Μέ τό ἀπαστράπτον θεϊκό φῶς τῆς Ἀναστάσεως γνωρίζουμε, διά τῆς αὐτομεμψίας, ὄντως τόν ἑαυτό μας. Μόνο τότε, τελετουργεῖται τό μυστήριον τῆς λαλούσας σιγῆς, τοῦ ἐκτός εἰσαγωγικῶν, ἐπί τοῦ Σταυροῦ ταπεινωμένου Θεανθρώπου μας. Ὁ πνευματικός κόσμος τοῦ ἀναστασίμου Φωτός ἐγκαταβιώνει στίς μετανοημένες καρδιές. Σαββατίζουν ἀπαστράπτουσες, ἐν συστολῇ, ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως, διά τόν πάσχοντα σύνολο κόσμο, τῶν συνανθρώπων ἀδελφῶν μας.
Κατά τόν Ἅγιο Σωφρόνιο τοῦ Ἔσσεξ, τότε μόνο συμπάσχουμε «γιά ζῶντες καί νεκρούς, συμπάσχουμε μέ τούς ἀσθενεῖς, τούς φτωχούς, τούς καταφρονημένους, τούς θλιβομένους, τούς ἀπεγνωσμένους καί ὅλα αὐτά τά ἀναφέρομε». Μέ διάκριση πνευματική, ὡς ὄντα κτιστά, διεκδικοῦμε ἀπό τόν Ἄκτιστο, διά Διονυσίου Σολωμοῦ, «Νιός κόσμος ὄμορφος παντοῦ χαρᾶς καί καλοσύνης».
Ἅγιος Σωφρόνιος ὁ Θεολόγος μέ Διονύσιο Σολωμό τόν Φιλοκαλικό ἕνα καί πλέον αἰῶνα μετά, συναντιοῦνται ὀντολογικά, ζοῦν τήν ἀτελεύτητη Ἀνάσταση καί ἐπαναλαμβάνουν τό αὐτό.
«Ἀναστήθηκα καί μέσα μου ἀναστήθηκε ὅλος ὁ κόσμος».
Τό προσωπικό, κοινωνικό καί παγκόσμιο πρόβλημα τῆς ὀδύνης εἶναι πνευματικό. Ὁ Σολωμός τό γράφει: «πνευματικά μύρια παλαιά. Πνευματικά μύρια νέα». Πνευματικά ἀδιέξοδα, εὐτυχῶς δέν ὑπάρχουν στόν κόσμο τῆς Ἀναστάσεως.
Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!
Ἅγιον Πάσχα 2024
«Ἡ ἀγάπη μου μετά πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Κορ. Α΄, ιστ΄, 24)
Διάπυρος πρός τόν Ἀναστάντα Χριστόν εὐχέτης πάντων Ὑμῶν
†Ὁ Ἀρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου ΑΝΔΡΕΑΣ