Την Μεγάλη Παρασκευή το μεσημέρι, ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ανδρέας τέλεσε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Ανδρέου του Ιεροσολυμίτου στο Αρκαλοχώρι, την εξόδιο ακολουθία του μακαριστού Γεωργίου Σηφάκη. Ο σεπτός Ποιμενάρχης μας ομίλησε για το πρόσωπο του αείμνηστου Γεωργίου και ευχήθηκε ο Παθών υπομείνας Κύριος να κατατάξει την ψυχή του μετά των Αγίων. Τέλος, η κα. Άννα Μανουκάκη-Μεταξάκη μίλησε για το ήθος, την ακεραιότητα και την προσφορά του μακαριστού Γεωργίου, ενώ ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Γιώργος Καλογεράκης ανέγνωσε ψήφισμα του Δήμου Μινώα Πεδιάδος. Μεταξύ άλλων παρέστη ο Δήμαρχος Μινώα Πεδιάδος κ. Βασίλης Κεγκέρογλου.
Ακολουθεί ο επικήδειος λόγος της Συγγραφέως και Φιλολόγου κας. Άννας Μανουκάκη-Μεταξάκη
Αποχαιρετισμός στον Γιώργο Σηφάκη
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί μου,
Ο αγαπημένος συγγενής και φίλος, ο αξιοσέβαστος συμπολίτης μας, ο εξαίρετου ήθους άνθρωπος Γιώργος Σηφάκης, φεύγει για την αιωνιότητα την Αγία ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής. Την ημέρα των Μεγάλων Συμβολισμών, κατά την οποία νίκησε το φως το σκοτάδι, το εμείς το εγώ και η αγάπη το μίσος. Που έδειξε πως ο άνθρωπος είναι Σκοπός και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ποτέ ως Μέσον. Τη μέρα που δακτυλοδεικτεί το μονόδρομο της Ζωής: το δρόμο της αγάπης και του ανθρωπισμού, δηλαδή του σεβασμού στον Άνθρωπο (στον εαυτό μας και στον άνθρωπο όπου Γης). Για τη λύση των κρίσεων και των παθογενιών που μαστίζουν τον κόσμο: Της αλαζονίας, της απληστίας και του ατομικισμού,που οδηγούν την κοινωνία στην επιβολή του Δικαίου της Πυγμής, το οποίο ίσχυσε και σταχρόνια του Χριστού και δυστυχώς θεριεύει και στην εποχή μας. Της πυγμής των ελάχιστων ισχυρών κατόχων του χρήματος, που ενώ δεν ξέρουν την ώρα και τη στιγμή της αναχώρησης τους από το μάταιο τούτο κόσμο, παίρνοντας«μιαν ασκελιά γης», συνθλίβουν κάθε στιγμή τους αδύναμους οικονομικά και πολιτικά ανθρώπους.
Ο Γιώργος Σηφάκης, αληθινός ανθρωπιστής,έφυγε την ημέρα Σταύρωσης του θεού της Αγάπης, θα ‘λεγε κανείς όχι τυχαία. Θα του ανοίξει ο μόλις ενταφιασθείς Χριστός τις πύλες του Άδη και του Ουρανού. Της αιωνιότητας,ένθα απέδρα πάσα οδύνη, λύπη και στεναγμός.
Όλοι αυτοί οι συσχετισμοί γίνονται εξαιτίας της ηθικής ποιότητας του ανθρώπου που κατευοδώνουμε. Γιατί ο Γιώργος δεν πέρασε τη ζωή του όπως – όπως, σκεπτόμενος μόνο τον εαυτό του. Απεναντίας, σε όλους τους ποικίλους ρόλους που ανέλαβε, από την οικογένειά του (αυτή όπου γεννήθηκε και εκείνη που δημιούργησε ο ίδιος), από την εργασία του, από την κοινωνία, συνέβαλε όσο μπορούσε στη βελτίωση της ζωής του ανθρώπου.
Υπήρξε η προσωποποίηση της ευγένειας , της ευαισθησίας, της λεπτότητας, της αξιοπρέπειαςτης εντιμότητας και της κοινωνικότητας. Η προσωπικότητά του αυτή ήταν και κληρονομιάτης οικογένειάς του. Η ευγένειά του, κυρίως από τον πατέρα του Ζαχαρία και η κοινωνική συνείδηση, ευθύνη και προσφορά από την οικογένεια της μητέρας (των Νταναλάκηδων),που συμμετείχαν ενεργά πάντοτε στα κοινά.Στην Κατοχή μάλιστα κινδύνεψαν να εξοντωθούν, αν δεν είχαν τη βοήθεια του γιατρού Στυλιανού Κουτεντάκη.
Ο Γιώργος Σηφάκης ήταν, επίσης, ένας ταπεινός ευπατρίδης . Κουβαλούσε την αγωνία για τον τόπο και τους ανθρώπους του και ήταν παρών στο καλό και στο κακό. Ήταν σοβαρόςσυνδετικός κρίκος των Αρκαλοχωριτών του Ηρακλείου με τον τόπο μας . Πρώτος στις ιστορικού χαρακτήρα εκδηλώσεις και επετείουςκαι στις γιορτές όταν αναβιώναμε την παράδοση. Στους κοινωνικούς αγώνες, στις εκλογές, στους αγώνες επικράτησης του Καλού, (όπως για τη μη μετονομασία του Αρκαλοχωρίου). Ο Γιώργος Σηφάκης ήταν παρών πάντοτε. Χαιρόταν στις χαρές της κωμόπολής μας και λυπόταν στις λύπες της.
Όταν κατέβηκε στις δημοτικές εκλογέςυποψήφιος δήμαρχος του τότε Δήμου Αρκαλοχωρίου, μεγάλο ποσοστό πολιτών τον ακολούθησε, τον εμψύχωσε και πολλοί υποσχέθηκαν πως θα αγωνιστούν, όχι μόνο για να εκλεγεί, αλλά και να κάνει έργο. Μας έπεισεμε την εντιμότητά του , την καθαρότητα και την ηθική του. Παραβλέψαμε την απειρία και το συναισθηματισμό του και αποφασίσαμε να τον βοηθήσουμε στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του μεγάλου μας Δήμου. Στον προεκλογικό του αγώνα φάνηκε η σοβαρότητα, η ευγένεια και η αξιοπρέπειά του, Μας έδωσε διδάγματα του σωστού αγώνα. Όπως φάνηκεκαι η υπευθυνότητά του στο δύσκολο ρόλο του πατέρα και του παππού. Θα μου μείνει αξέχαστη η υπέροχη στάση του απέναντι στον εγγονό του Άλκη Σταματάκη, κυρίως στην περίοδο της προετοιμασίας του για το Πανεπιστήμιο.
Σήμερα, αυτή την συμβολική Ημέρα, τον αποχαιρετούμε με αγάπη, εδώ στον τόπο όπου γεννήθηκε και διάλεξε ο ίδιος να ταφεί. Στο φέρετρό του, καθώς είναι ήρεμος δίπλα στο Σταυρό και στον τάφο του Χριστού της Αγάπης και της ευσπλαχνίας, καθώς ξεκινά το ταξίδι του για την αιωνιότητα.
Εκεί που τον περιμένουν απόψε οι γονείς, οι συγγενείς και οι φίλοι του, να τον ξεκουράσουνμε την στοργική τους φροντίδα από τα πάθη της ζωής και της αρρώστιας του και να μάθουν τα νέα μας : Ο Μανώλης ο Μεταξάκης , Ο Μανώλης ο Χριστάκης , ο Μίμης ο Καλογέρακης , ο Γιάννης ο Λαμπράκης και τόσοι άλλοι. Μ’ αυτούς, στην αγκαλιά των γονιών του και των φίλων θα γαληνέψει. Και εκεί θα μας περιμένουν.
Καλέ μας, φίλε, σ΄ ευχαριστώ που ήσουν πάντοτε δίπλα μου και στην οικογένειά μου και δίπλα στο τόπο σου . Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την ανθρωπιά και την ποιότητά σου. Θα σ’ αγαπάμε όσο ζούμε.
Καλό σου ταξίδι!
